| Açıklama: | Küçük bir evim var...
------------------
Küçük bir evim var... Ve bu küçük evde, küçük öyküler yazıyorum...
Ve korkuyorum delicesine, okumasından; yazdığım bu küçük öyküleri insanların... Yazıyorum hiç durmadan yıllardır, nefes bile
almadan... Ve gizliyorum yıllardır, kendimi ve yazdığım öyküleri insanlardan... Ve bir kadın var yazdığım öykülerde... Hep
aynı kadınla ?sevişiyorum? yıllardır bu küçük evde, yazdığım hep aynı öykülerde...
Yıllar önce görmüştüm onu
sadece bir kez... Gülüyordu; gözleri, dudakları, bedeni, düşleri, sesi... Tanrım, kusursuz bir mükemmellikti onun varlığı...
Âşık olmak istemiştim onu gördüğüm ilk an, bu kusursuz güzelliğe... Fak..
neden ya da niçin...
--------------------
zor olmadığını biliyorum ama anlatacaklarımın seninle ilgili hiç
bir kısmı yok.. sadece benim kendime mırıldandıklarım.. yoksa ne alakası var değil mi canım?. Ne alakası var..
zaman
her zaman ki gibi çok hızlı geçiyor.. farkındasındır.. ve biz insanlar kendimizi ne hallere getiriyoruz.. dün ellerimizin
arasında tutmaktan büyük keyif aldığımız her şeyi yavaş yavaş kaybediyoruz.. nasıl bir şey bu.. ne kadar kötüymüş meğerse
insan oğlu böyle.. izin verseler (kendi kendilerine) birbirlerinin kanlarıyla beslenmekten büyük keyif alacaklar.. öylece de
yaşamaya devam edecekler..
milyonda bir görülmesi gereken acıma duygusu nasılda h..
iki kere iki...
------------------
Daha geçen ay, şemsiyesini açmış yağmuru bekleyen o adamı gördüğümde
kendimi artık güvende hissetmek istemediğimi anlamıştım... Sizin gibi biriydi... Bir yumruk indirdim sırtına, çamurlu suyun
içine kapaklandı... İlelebet temiz kalamazsınız... Tabiata aykırıdır bu... Şamatacı gençler gülünç buldu yaptığım şeyi...
Tanıştık, sevip saydılar beni... |